Günümüzde, şirketlerde kullanılan “Şu dökümanı print etmeliyiz.”, cümlesi, Osmanlıca’da “Şu evrağın neşriyatını yapmamız lüzumu vardır.”, demek gibidir. Yüklem Türkçe’dir, ama kelimeler etkisi altında kaldığı kültürden alıntılar olarak kullanılır. Aslında her iki bakımdan Osmanlıca da yönetimsel alanda, bugün plaza dili olarak adlandırdığımız dil yapısı açısından aynı özenti yapıya sahipti. Sonuç olarak bugünkü Türkçe “We lüzum vardır to print this evrak.” gibi bir ses vermektedir.”
Tarkan Acar 