How is a human made?

A human child must know that in a world where she/he will remain a student for life, there is a human preparation that has been programmed to transform the requirements of being a student into a lifelong habit of learning and applying what he has learned. There are processes of apprenticeship, journeyman and mastery in studentship. Life is the “apprentice period” for all of us from the first hours of our birth, when one does not know what and why he has learned yet, the “journalist period” that reflects the effects of knowledge and practices on personality formation, from kindergarten to university, and perhaps it is planned to last until the end of his life, education continues with a proven “master student period”.
The most important cross-section for education is known as primary education. With this period, the days of separating the positive and negative effects that student candidates receive from their families have begun. Many families do not feel the need to socially correct their children, whom they consider to be well-raised. They even object to the obligation of their own children to adapt to the general realities of the whole. You come across parents who want pedagogues such as “a bit of a brute” for aggressive children, “a wide imagination” for liar children, “actually very smart, but not working” for lazy children.
Children match behavior patterns and outcomes very quickly. If a child gets what he wants to achieve through violence and lies, it becomes a personality trait in that child from the very first time.
You can’t expect fruits from people that don’t fit their climate, just like the land. Nature does not allow bananas to grow in a soil type where apples can grow very well. Just like nature, human soil will only be able to produce products according to its own value. In this regard, the importance of guidance kindergarten teacher, which is a top-of-the-line work area in terms of professional importance, is indisputable. But before that, another requirement that must be worked on is the education of the parents. They offer a separate teaching method for each child in this profession. They work separately for all the character types you know or don’t know, and guide each child to protect their own private space without making them feel completely connected to each other. In fact, they propose appropriate sanctions for the kind of democracy we dream of.
Just like in a vocational education, giving the title of “student” to a child in the first year of primary education would be like seeing him or her as a member of the profession for which he did not have enough education.

İnsan nasıl yapılır?
Bir insan yavrusu, hayatı boyunca öğrencisi olarak kalacağı bir dünyada, öğrenci olma gerekliliklerini, hayat boyu öğrenme ve öğrendiklerini uygulama alışkanlığına dönüştürmek için programlanmaya başlanmış bir insan hazırlığı olduğunu bilmelidir. Öğrencilikte çıraklık, kalfalık ve ustalık süreçleri vardır. Hayat, hepimiz için doğumumuzun ilk saatlerinden itibaren, öncelikle henüz neyi, neden öğrendiğini bilmediği “çırak öğrenci dönemi”, bilgi birikimlerinin ve uygulamalarının kişilik oluşumundaki etkilerini yansıtan, anaokulundan üniversiteye kadar sürecek “kalfa öğrenci dönemi”, ve belki de hayatının sonuna kadar sürmesi planlanan, eğitim doğruları kanıtlanmış, “usta öğrenci dönemi” ile devam eder.
Eğitim için en önemli kesit, ilköğretim olarak bilinir. Bu dönemle birlikte, öğrenci adayların aileden aldıkları olumlu ve olumsuz etkilerin ayrıştırılması günleri başlamıştır. Pek çok aile, iyi yetiştirdiklerini düşündükleri çocuklarının sosyal olarak düzeltilmesi ihtiyacını hissetmezler. Kendi çocuklarının, bütünün genel gerçeklerine uyum sağlama zorunluluğuna bile karşı çıkarlar. Saldırgan çocuklar için “biraz hırçın”, yalancı çocuklar için “ hayal dünyası geniş”, tembel çocuklar için “aslında çok zeki, ama çalışmıyor ”gibi pedagog özentili ebeveynler ile karşılaşırsınız.
Çocuklar, davranış modelleri ve sonuçlarını çok çabuk eşleştirirler. Eğer bir çocuk şiddet ve yalan yoluyla elde etmek istediği şeyi almışsa, bu, o çocukta ilk seferden itibaren kişilik özelliğine dönüşür.
İnsanlardan, tıpkı topraklar gibi, iklimlerine uymayan meyveleri bekleyemezsiniz. Doğa, çok iyi elma yetişebilecek bir toprak türünde, muz yetişmesine izin vermez. Tıpkı doğa gibi, insan toprağı da ancak onun kendi değerine göre ürünler ortaya çıkarabilecektir. Bu konuda, meslek önemi açısından sıra başı çalışma alanı olan rehber anaokulu öğretmenliği önemi tartışılmaz. Ancak ondan önce üzerinde çalışılması zorunlu diğer bir gereklilik de ebeveynlerin eğitimidir. Onlar bu meslek dalına her çocuk için ayrı öğretme yöntemi sunarlar. Bildiğiniz ya da bilmediğiniz karakter tiplerinin hepsi için ayrı ayrı çalışıp, her çocuğun bir diğerine bütünüyle bağlılığını hissettirmeden, ay zamanda da kendi özel alanlarını korumaya yönlendirirler. Aslında hayalini kurduğumuz demokrasi türü için kendilerine uygun yaptırımlar teklif ederler.
Tıpkı bir meslek eğitimdeki gibi, ilköğretimin ilk yılındaki bir çocuğa “öğrenci” unvanı vermek, onu, eğitimini yeterince edinmediği bir meslek üyesi olarak görmek gibi olur.