Ne güneş kaldı gözlerimde ne de yağmu kokusu , ne ufku soluyabildim ne de hatıraları . Tam ne zaman ayrıldık bilmiyorun ama , yazın kokusu hala bana bizi hatırlatır. Yani eski bizi rüya görüp görmediğimizi soran soran dudaklarımını dudaklamızda gezdirdiğimiz bizi . Sımsıkı tuttuğum ellrini saçlarının kokusunu .
Tanrım ne korkunç bir asla sahip olamayacağım şeylre özlem duymak
Şimdi anıların bile seyrekleşti , dalıp gidemiyotum artık . Sana sarılışımı bile hatırlamaktan korkar oldum , ağlayamıyorum da …
Ne çabuk geçti bahar bilkide ömrümün en güzel baharı , yaşadığıma gerçekten şükrettiğim bahar.
Nasılda korkusuzca saldırdım herşeye, geleceğimize benim için yaptıklarına . Keşke daha seni tanımama çok zaman olsaydı . Keşke tanıdığım sen olmasaydın . Kimbilir şimdi belki de hala birlikteydik. Ya da hala yaşamadığım ama yaşayacağımda emin olduğum şeylerdi
Senin boşluğunu taşımak ne kadar ağırmış ben kış gelince anladım.
Tarkan Acar 